Wang Bing Shen Tai Cha 2014

Herbata: Wang Bing Shen Tai Cha 
Sprzedawca: thetea.pl
Pochodzenie: Yiwu, Chiny.
Rodzaj: Pu-erh
Gatunek: Sheng
Data zbioru: Wiosna 2014
Herbata, którą miałem okazję ostatnio zdegustować, to oczywiście kolejny pu-erh. Pochodzi on z wschodnich Chin, a konkretnie z miasta Yiwu. Do czynienia mam z herbatą sheng - w pewien sposób jej listki przypominają herbatę zieloną, w związku z czym, do jej zaparzenia użyłem wody lekko schłodzonej - o temperaturze 85 stopni. Aromat suszu, po otwarciu opakowania, okazał się być lekko tytoniowy, całkiem wyraźny. Nie zachęcał mnie szczególnie, bałem się, że herbata nie będzie tak dobra, jak została opisana w sklepie. Na zdjęciach możecie zobaczyć również mój nowy zakup - teaboat, którego autorem jest Grzegorza Ośrodka. Jego stronę internetową znaleźć można tutaj. Zupełnie zmienia on moje stanowisko do parzenia herbaty. Uważam, że jest to świetna alternatywa dla typowych, drewnianych chapanów.
Parzenie: Czajniczek - 140ml; Temp. wody - 85° C; Ilość suszu - 5 g
I - 45"
II- 1'15
III - 1'35
IV - 1'55
V - 2'25
Aromat listków po zaparzeniu był stosunkowo mocny, wyczuwalne tu były kiszone, kapuściane nuty, dość często spotykane przy tym typie herbat. Barwa była dość delikatna, jasnożółta, przy kolejnych parzeniach lekko się wzmocniła, lecz nie nabrała zbyt ciemnych tonów.

Po spróbowaniu pierwszego łyku herbaty, mój pogląd na nią obrócił się o 180 stopni. Smak, choć przy pierwszym parzeniu był nieco subtelny, pozostawiał w ustach niesamowitą, kwiatową słodycz. Kolejne parzenie było znacznie bardziej wyraziste. Na pierwszym planie wyczuwalne były trawiaste nuty, w kolejnych parzeniach pojawiła się lekko goryczkowa nuta, która jednak nie wpływała negatywnie na ogólny smak, wręcz przeciwnie - bardzo ciekawie podkreślała wspomnianą wcześniej, pozostającą w ustach słodycz.

Herbata zrobiła na mnie niezwykle pozytywne wrażenie. Subtelny smak, bardzo trawiasty, pozostawiający słodki posmak w ustach, tworzy wrażenie wiosny w czarce w najczystszej postaci. Stwierdzenie, że jest to najlepszy pu-erh dostępny na polskim rynku jest więc jak najbardziej słuszne. Serdecznie polecam zaopatrzenie się w kilka gram tej herbaty, szczególnie, że mamy możliwość dostać ją na miejscu, bez sprowadzania jej zza granicy. Prawdopodobnie świetnie sprawdzi się do długoterminowego przechowywania.

Bai Mu Tan Bing Cha

Herbata: Bai Mu Tan Bing Cha
Sprzedawca: Czajownia.pl
Rodzaj: Biała/Pu-erh


Herbata, którą dziś wam opisuję, jest dość nietypowa. Została przeze mnie nabyta w maju 2014r, podczas mojej wizycie we wrocławskiej "Czajowni" (Relacja TUTAJ). Jest to biała herbata Bai Mu Tan, jednak sprasowana w "ciastko", niczym herbata pu-erh. Taka kombinacja nazywana jest białym pu-erh'em, ponieważ listki typowe dla herbat białych, zostają przetworzone dokładnie jak pu-erhy. Od maja zdążyła już sobie nieco poleżeć, więc myślę, że nieco dojrzała przez ten czas.
Zaparzyłem ją sobie dość podobnie do tego, jak parzę shengi - Użyłem niższej temperatury niż shu. Zastosowałem do tego celu porcelanowy gaiwan.
Przed przesypaniem suszu do wygrzanego naczynia, nie posiada on zbyt mocnego aromatu, lecz da się wyczuć słodki,owocowo-ziołowy zapach.
Parzenie: Gaiwan - 85ml; Ilość suszu - 5 g; Temp. wody - 80°C
I - 1'20"
II- 1'45"
III - 2'
IV - 2'30"
V - 4'
VI - 12'
Po przesypaniu suszu do gaiwana, aromat stał się dużo bardziej wyrazisty. Wyczuwalne już były cytrusy, głównie cytryny, z nieco ziołowymi akcentami.
Pierwsze parzenie było niesamowite. Smakowało bardzo mocno brzoskwiniowo, niczym ice tea. Wraz z kolejnym parzeniem doszła miodowa słodycz, a w następnym, w smaku pojawiły się cytrusy oraz delikatna gorycz. Czwarte parzenie stało się bardziej ziołowe. Szóste parzenie, mimo bardzo długiego czasu parzenia, dało bardzo wyraźny smakowo napar, co nieco mnie zaskoczyło, bo nie było wciąż czuć żadnej cierpkości.
Bai mu tan bing cha, to herbata na którą zdecydowanie warto zwrócić uwagę. Ma bardzo wyraźny, słodki smak, oraz zawiera dużo teiny. Myślę, że jeśli poleży u mnie jeszcze jakiś czas, pojawi się kolejny wpis o niej.
A czy wy mieliście do czynienia z białymi pu-erhami ? Jeśli tak, koniecznie opiszcie w komentarzach wasze doznania.

Qing Bing Pu-erh

Herbata: Qing Bing Pu-erh
Sprzedawca: eherbata.pl
Rodzaj: Pu-erh
Gatunek: Sheng;uncooked;raw
Data zbioru: 2006/2007

Qing Bing to bardzo smaczny sheng pu-erh, który został nabyty przeze mnie rok temu w sklepie eherbata.pl. Jest to zielony pu-erh - z roku na rok dorasta, stając się coraz smaczniejszy. Degustowałem go właśnie mniej więcej rok temu, więc chciałbym zaprezentować wam, jakie wrażenie zrobił na mnie tym razem.
Herbatę "rozczłonkowałem" całą poprzednim razem, i przesypałem do papierowej torebki. Nie mam pewności, czy dobrze postąpiłem, w tej chwili najpewniej zostawiłbym ją taką, jaka była, no ale trudno. Nie sądzę, by walory smakowe ucierpiały przez to w jakiś sposób. Wyraźnie widzę teraz, że listki pod wpływem dopływu powietrza i wilgoci nie trzymają się siebie tak kurczowo. Da się oddzielić je bez problemu w palcach. Z tego co zauważyłem, to od ostatniego razu zdecydowanie też pociemniały.

Susz już przed parzeniem pachnie mocno owocami, mnie kojarzącymi się z winogronami. Po przesypaniu suszu do gaiwana, buchnął z niego dość mocny, szpinakowy zapach, z czymś w rodzaju marchewkowej słodyczy. Bardzo ciekawe doznanie.

Parzenie: Gaiwan - 100ml; Temp. wody - 80°C; Ilość suszu - 5 g

Płukania : 1

I - 45'

II- 1'10''

III - 1'30"

IV - 2"

V - 2"30/90°C

Pierwsze, co zauważyłem, to bardzo ciekawy, mocno miodowy aromat dochodzący z niucharów. Smak pierwszego parzenia był wyrazisty, dość słodki, z lekkimi winogronowymi akcentami, wyczuwalnymi również w zapachu. Wraz z kolejnym parzeniem, przyszła delikatna nutka warzywna, z odrobiną goryczki. Trzecie parzenie nie różniło się niemalże od poprzedniego, natomiast czwarte, zostało ciekawie podkreślone przez posmak winogronowej skórki, lecz było bardzo subtelne. Postanowiłem więc nieco zwiększyć temperaturę, co poskutkowało cytrusową nutą w kolejnym parzeniu. Barwa herbaty był cały czas jednakowa, pomarańczowo-żółta, łagodna.

Ciekawi mnie, jak herbacie uda się rozwinąć przez następny okres czasu. Widzę, że ten rok wpłynął na nią jak najbardziej pozytywnie. Prawdopodobnie kolejnego wpisu o niej możecie spodziewać się za pół roku, rok, A tym czasem trzymajcie się mocno, i do zobaczenia w kolejnym wpisie.

Wizyta we Wrocławskiej "Czajowni".

Dzisiejszy wpis, poświęcony będzie mojej wizycie w czajowni, gdzie udało mi się skosztować wielu najróżniejszych herbat. Niestety, z powodu braku aparatu, i niskiej jakości zdjęć z mojego telefonu, postanowiłem w ogóle ich nie wrzucać.
W tym roku, na majówkę udało mi się wybrać do Wrocławia. Poza koncertem, oraz biciem gitarowego rekordu guinessa, nie mogło oczywiście zabraknąć mnie w miejscu, które chciałem odwiedzić od dłuższego czasu. Mowa oczywiście o Wrocławskiej czajowni. Udało mi udać się tam 2 razy - 2 oraz 3 maja.
Miejsce to okazało się być naprawdę fantastyczne. Na ścianach powieszone były klimatyczne, azjatyckie dekoracje, a w tle grała bardzo pasująca do nich muzyka. Udało mi się również spotkać panią Joannę z bloga Liu Mulan. Jak Się później okazało, był to dla niej pierwszy dzień pracy w tym jakże wspaniałym miejscu.
 Pierwszego dnia nasza wizyta była dość krótka, oraz niezbyt "treściwa", ponieważ zamówiliśmy tylko jedną herbatę - Gyokuro Kyoto. Jest to bardzo ciekawa herbata o wspaniałym smaku. Została nam podana w ciekawym naczyniu nazywanym Hohinem, z zaleceniem, by parzyć herbatę przez 1,5 minuty, bez przykrycia. Zrobiliśmy 3 parzenia, za każdym razem zwiększając czas o pół minuty. Napar był w bardzo wyrazistym zielonym kolorze. Zapach herbaty kojarzył mi się ze świeżo skoszoną trawą. Wyczuwalna w nim była delikatna słodycz. Jej smak był fantastyczny. Kwiatowy, z lekką nutą goryczy. Najbardziej urzekło mnie tu 2 parzenie. Było najbardziej wyraziste w smaku.
 Następnego dnia, postanowiliśmy wybrać się do herbaciarni po raz kolejny. Jako iż nie mieliśmy zaplanowanych żadnych zajęć, przebywaliśmy w herbaciarni przez ok.. 5 godzin. Zamówiliśmy w tym czasie naprawdę wiele herbat, ale zdecydowanie było warto.
Na pierwszy ogień poszedł tym razem Pu-erh Lao Shu Bing Cha. Była to herbata zdecydowanie w moim typie. Zaparzyliśmy ją 3 razy, w specjalnym zestawie do degustacji. Kolor naparu był delikatny, podchodzący pod pomarańcz. W smaku dało się wyczuć miodową nutę, i charakterystyczny, zostający gdzieś daleko w tle, ziemisty posmak.
Kolejną herbatą jaką zamówiliśmy, była Genmaicha Kyoto. Jest to zielona herbata, która została wzbogacona o prażony ryż, co dodało jej charakterystycznego, specyficznego posmaku. Gdy skończyliśmy pić, susz tej herbaty usmażono nam, oraz podano z chlebkiem pita. Jest to wspaniałe danie, a ta herbata, właśnie dzięki dodatkowi jakim był ryż, nadawała się do niego idealnie. Smak tej herbaty kojarzył się mi delikatnie z popcornem. Następnymi herbatami, jakie zamówiliśmy, był zestaw 3 oolongów, w którego skład wchodziły takie herbaty jak: Bai Hao, Ali Shan oraz, o ile się nie mylę, Bao Zhong.
Bai Hao, to oolong o wyższym stopniu fermentacji. Jego smak kojarzył mi się delikatnie ze świeżym chlebem oraz orzechami włoskimi. Napar przybrał kolor miodowy.
Ali Shan był niżej fermentowanym oolongiem. Smak kremowy, Bardzo delikatny. Barwa naparu przechodziła z zielonej w żółć.
Bao Zhong był najniżej fermentowanym z kosztowanych przez nas oolongów. Smak bardzo subtelny, lekko warzywne nuty. Kolor naparu również delikatny, zielonkawy.
Oczywiście nie byłbym sobą, gdybym wyszedł z takiego miejsca z pustymi rękoma. Do mojej kolekcji ceramiki dołączyła nowa czarka, oraz hohin. Oba naczynia zostały wykonane przez Andrzeja Bero. Nabyłem również jedną nową herbatę, o której słów kilka w poście, który ukarze się prawdopodobnie w najbliższym czasie.

Pu-erh Qing Bing - "Zielony Placek"

Herbata: Pu-erh Qing Bing - "Zielony Placek"

Sprzedawca: eherbata.pl

Quing Bing jest zielonym pu-erh'em, nabytym przeze mnie ostatnio na eherbata. Jest to typowe ciastko o wadze 250 g. Bardzo mocno sprasowana, miałem duży problem by oderwać sobie trochę. Postanowiłem podzielić tę herbatę części, i odstawić na kilka lat.

Parzenie:

Czajniczek - 140ml; temp. wody - 90 stopni; ilość suszu - 5g

I parzenie - 15 s

II parzenie -30 s

III parzenie - 1 min

IV parzenie - 1 min 15 s

V parzenie - 1 min 30 s

Po powąchaniu suszu w ogrzanym już czajniczku, wyczułem piękny zapach świeżego miodu. Dosyć mnie to zdziwiło, spodziewałem się zupełnie innego aromatu.
Jeśli chodzi o kolor, on również przypominał mi miód. Z czasem stawał się coraz delikatniejszy, a przy ostatnim parzeniu miał już kolor bladożółty.

Smak herbaty był - jak na pu-erha bardzo niecodzienny. Ciężki do opisania, ponieważ był to mój pierwszy zielony pu-erh. Kompletnie nie czuć w nim błota, czy ziemi. Smak delikatnie wręcz kwiatowy.

Kosztowanie tego pu-erha było naprawdę niesamowite. Jestem ciekaw, jak na jego smak wpłynie leżakowanie przez kolejny rok.