Mae Salong Bai Hao Oolong

Herbata: Mae Salong Bai Hao Oolong
Sprzedawca: TheTea.pl
Pochodzenie: Tajlandia

Rodzaj: Oolong
Data zbioru: Czerwiec 2016

Nie mam zbyt dużego doświadczenia z ciemnymi oolongami. Pijam je stosunkowo rzadko. Często dobieram herbaty do temperatury. Gdy na dworze jest zimno, preferuję herbaty ciemne. Z reguły pod rękę wpadają mi wtedy pu-erh'y, lecz tym razem, wiedząc, że posiadam pewną szczególną wersję Bai Hao oolonga (oriental beauty), z październikowej paczki TheTea, będącą właśnie oolongiem o mocnym stopniu oksydacji, zdecydowałem się właśnie na nią.

Dlaczego nazwałem ją szczególną wersją Bai Hao? Charakteryzuje się ona tym, że krzewy, z których została zebrana herbata, w żaden sposób nie są chronione przed szkodnikami. Żerowanie owadów na listkach, obgryzanie ich przez owady powoduje proces leczenia liści, przez który herbata wydziela dużo olejków eterycznych. Wpływa to bardzo pozytywnie na jej aromat i smak. Choć herbatę tradycyjnie produkuje się na Tajwanie, moja pochodzi z Tajlandii.

Po otworzeniu paczuszki, pierwsze na co zwróciłem uwagę to fantastyczny, słodkawy aromat rodzynek. Listki są ciemnobrązowe, widać wysoki stopień oksydacji. Ich boki są lekko pozwijane, nie jest to herbata rolowana w kuleczki. Rozmiar liści jest bardzo zróżnicowany, od naprawdę malutkich, po całkiem spore.

Parzenie:

Skorzystałem ze swojego czajniczka o pojemności 100 ml.  Zaparzyłem ją zgodnie z zaleceniami Wojtka, czyli wykorzystałem 5 gram herbaty. Zalałem ją wodą nieco chłodniejszą od wrzątku, w okolicach 90°C. Parzenia rozpoczynałem od kilku sekund, stopniowo zwiększając. Dotarłem aż do kilku minut. Herbata okazała się być bardzo wydajna.

Po zaparzeniu dało się wyczuć w niej przyjemny, bardzo charakterystyczny aromat, przypominający mi owoc liczi. Smak herbaty totalnie mnie oczarował. Nie spodziewałem się czegoś takiego po ciemnym oolongu. Zwykle bowiem, miałem do czynienia z nutami chlebowymi, orzechowymi, niekiedy lekko cytrusowymi, z karmelowym posmakiem. Tu jednak otrzymałem coś odmiennego. Smak oczarowywał swoją egzotycznością. Dało się tu wyczuć specyficzną, bardzo orzeźwiającą mieszankę mango-marakuja, pozostającą na pierwszym planie. Bardziej w tle wyczuwalne są za to kwiatowe nuty.  Całość zwieńczona zostaje bardzo przyjemnym, miodowym, słodkim posmakiem.
Jest to ewidentnie jeden z najlepszych oolongów, które miałem okazję kosztować  w tym roku. Ba! Śmiałbym nawet zaryzykować stwierdzeniem, że jest to jedna z najlepszych herbat, jakie udało mi się wypić w tym roku. Jeśli kiedykolwiek będziecie mieli okazję, koniecznie skosztujcie tej wersji Bai Hao.

Jeśli jeszcze nie zapisaliście się na listopadową edycję paczki TheTea, koniecznie to zróbcie. Czas jest jak zwykle do 20 dnia każdego miesiąca!
Czarka została stworzona przez J T Pottery

An Ji Bai Long Ching 2015

Herbata: An Ji Bai Cha
Sprzedawca: eherbata.pl
Pochodzenie: Chiny, prowincja Zhejiang
Rodzaj: Zielona
Data zbioru: Początek Kwietnia 2015

Herbata, którą postanowiłem opisać Wam dzisiaj nie jest typową herbatą Lung Ching. Różni się od niej przede wszystkim miejscem zbioru - oryginalnie, herbata ta powinna pochodzić z prowincji Xihu, moja natomiast, tak jak An Ji Bai Cha, pochodzi z Zhejiang. Dostrzegam również różnicę ze strony liści - są mniejsze, i sporo jaśniejsze, jednak nadal typowo płaskie, jak przystało na Long Jinga.

Zapach herbaty przed zalaniem był cudowny, bardzo słodki, lekko karmelowy, kojarzył mi się z cukierkami krówkami, z lekkim dodatkiem owocowej nuty jagód.

Czajniczek został wykonany przez Andrzeja Bero, którego bloga można znaleźć TUTAJ.Parzenie: Czajniczek - 100ml; Temp. wody - 70° C; Ilość suszu - 5 g
I - 45''
II- 1'10''
III - 1'35''
IV - 2'
V - 2'45''

Pierwsze parzenie było bardzo warzywne. Smakowo kojarzyło mi się ze szpinakiem z masłem, podkreślony lekką goryczą. Kolejne parzenie wyszło mi sporo słodsze, owocowe, dominowały tutaj morele. Jeśli chodzi o trzecie parzenie - tu doszukiwać można było się po raz kolejny nut warzywnych, jednak było nadal bardzo słodkie, przypominające w smaku słodki zielony groszek. Ostatni napar wyszedł nieco wodnisty, choć nadal przyjemny w smaku, i bardzo kwiatowy.

Herbata ta miała bardzo ładny, złocisty kolor, jej aromat natomiast po parzeniu odrobinę się zmienił - pozostały mleczno-karmelowe nuty krówki, jednak jagodowy aromat przerodził się w kwiatowy, lawendowy.

Po rozwinięciu widać, że listki są naprawdę wysokiej jakości - całe, w żaden sposób nie popękane.

Herbata wywarła na mnie bardzo miłe wrażenie, choć jest zdecydowanie delikatniejsza od tej z prowincji Xihu, posiada moim zdaniem przyjemniejszy aromat.

Piliście kiedyś herbatę Lung Ching z tej prowincji ? Jakie wywarła na was wrażenie ? Koniecznie dajcie mi znać w komentarzach.

An Ji Bai Cha 2015

Herbata: An Ji Bai Cha
Sprzedawca: eherbata.pl
Pochodzenie: Chiny, prowincja Zhejiang
Rodzaj: Zielona
Data zbioru: Początek Kwietnia 2015




An Ji Bai Cha to Chińska herbata, którą miałem okazję spróbować w ostatnim czasie. Choć człon jej nazwy - "Bai Cha" oznacza herbatę białą, mamy do czynienia z herbatą zieloną, o czym świadczy chociażby proces jej produkcji. Wygląd jej suszu jest bardzo charakterystyczny - listki są bardzo długie, zwinięte, przeważnie proste, niektóre z nich bardzo przypominają mi igły drzew iglastych.
Jej aromat, choć dość mocny, trudno jakoś dokładniej sklasyfikować - jest bardzo słodki, owocowy, mnie kojarzy się z brzoskwiniami.
Czajniczek został wykonany przez Andrzeja Bero, którego bloga można znaleźć TUTAJ.Parzenie: Czajniczek - 100ml; Temp. wody - 70° C; Ilość suszu - 5 g
I - 45''
II- 1'20''
III - 1'40''
IV - 2'
V - 4'30''
Pierwszym, co rzuca się w oczy po zaparzeniu herbaty to jej barwa - napar jest niemalże przejrzysty, lekko żółtawy, z malutkimi igiełkami pływającymi po powierzchni. Z czasem staje się mocniejszy, bardziej złocisty. Aromat suszu natomiast staje się kwaskowy z wyczuwalnymi akcentami kwiatowymi, głównie przypominającymi mi bez.

Pierwsze parzenie było bardzo delikatne. Napar był bardzo słodki, a w ustach sprawiał wrażenie wręcz śliskiego. Dominowały owocowe nuty. W kolejnym parzeniu natomiast pojawiła się lekka gorycz, jednak była ona bardzo przyjemna, wręcz migdałowa. Trzecie parzenie było już dużo bardziej warzywne, przede wszystkim wyczuwalny był tu mocny posmak szpinaku. Piąte parzenie, mimo ponad dwukrotnie przedłużonego czasu było już moim zdaniem zbyt słabe, wodniste. Możliwe, że dobrym pomysłem byłoby lekkie podniesienie temperatury, jednak mi niestety nie wystarczyło suszu by to sprawdzić.
Podsumowując - herbata An Ji Bai Cha to herbata przeznaczona zdecydowanie dla osób o wrażliwszym podniebieniu, gdyż jej smak jest niezwykle delikatny, jednak z pewnością warty spróbowania.

Wizyta we Wrocławskiej "Czajowni".

Dzisiejszy wpis, poświęcony będzie mojej wizycie w czajowni, gdzie udało mi się skosztować wielu najróżniejszych herbat. Niestety, z powodu braku aparatu, i niskiej jakości zdjęć z mojego telefonu, postanowiłem w ogóle ich nie wrzucać.
W tym roku, na majówkę udało mi się wybrać do Wrocławia. Poza koncertem, oraz biciem gitarowego rekordu guinessa, nie mogło oczywiście zabraknąć mnie w miejscu, które chciałem odwiedzić od dłuższego czasu. Mowa oczywiście o Wrocławskiej czajowni. Udało mi udać się tam 2 razy - 2 oraz 3 maja.
Miejsce to okazało się być naprawdę fantastyczne. Na ścianach powieszone były klimatyczne, azjatyckie dekoracje, a w tle grała bardzo pasująca do nich muzyka. Udało mi się również spotkać panią Joannę z bloga Liu Mulan. Jak Się później okazało, był to dla niej pierwszy dzień pracy w tym jakże wspaniałym miejscu.
 Pierwszego dnia nasza wizyta była dość krótka, oraz niezbyt "treściwa", ponieważ zamówiliśmy tylko jedną herbatę - Gyokuro Kyoto. Jest to bardzo ciekawa herbata o wspaniałym smaku. Została nam podana w ciekawym naczyniu nazywanym Hohinem, z zaleceniem, by parzyć herbatę przez 1,5 minuty, bez przykrycia. Zrobiliśmy 3 parzenia, za każdym razem zwiększając czas o pół minuty. Napar był w bardzo wyrazistym zielonym kolorze. Zapach herbaty kojarzył mi się ze świeżo skoszoną trawą. Wyczuwalna w nim była delikatna słodycz. Jej smak był fantastyczny. Kwiatowy, z lekką nutą goryczy. Najbardziej urzekło mnie tu 2 parzenie. Było najbardziej wyraziste w smaku.
 Następnego dnia, postanowiliśmy wybrać się do herbaciarni po raz kolejny. Jako iż nie mieliśmy zaplanowanych żadnych zajęć, przebywaliśmy w herbaciarni przez ok.. 5 godzin. Zamówiliśmy w tym czasie naprawdę wiele herbat, ale zdecydowanie było warto.
Na pierwszy ogień poszedł tym razem Pu-erh Lao Shu Bing Cha. Była to herbata zdecydowanie w moim typie. Zaparzyliśmy ją 3 razy, w specjalnym zestawie do degustacji. Kolor naparu był delikatny, podchodzący pod pomarańcz. W smaku dało się wyczuć miodową nutę, i charakterystyczny, zostający gdzieś daleko w tle, ziemisty posmak.
Kolejną herbatą jaką zamówiliśmy, była Genmaicha Kyoto. Jest to zielona herbata, która została wzbogacona o prażony ryż, co dodało jej charakterystycznego, specyficznego posmaku. Gdy skończyliśmy pić, susz tej herbaty usmażono nam, oraz podano z chlebkiem pita. Jest to wspaniałe danie, a ta herbata, właśnie dzięki dodatkowi jakim był ryż, nadawała się do niego idealnie. Smak tej herbaty kojarzył się mi delikatnie z popcornem. Następnymi herbatami, jakie zamówiliśmy, był zestaw 3 oolongów, w którego skład wchodziły takie herbaty jak: Bai Hao, Ali Shan oraz, o ile się nie mylę, Bao Zhong.
Bai Hao, to oolong o wyższym stopniu fermentacji. Jego smak kojarzył mi się delikatnie ze świeżym chlebem oraz orzechami włoskimi. Napar przybrał kolor miodowy.
Ali Shan był niżej fermentowanym oolongiem. Smak kremowy, Bardzo delikatny. Barwa naparu przechodziła z zielonej w żółć.
Bao Zhong był najniżej fermentowanym z kosztowanych przez nas oolongów. Smak bardzo subtelny, lekko warzywne nuty. Kolor naparu również delikatny, zielonkawy.
Oczywiście nie byłbym sobą, gdybym wyszedł z takiego miejsca z pustymi rękoma. Do mojej kolekcji ceramiki dołączyła nowa czarka, oraz hohin. Oba naczynia zostały wykonane przez Andrzeja Bero. Nabyłem również jedną nową herbatę, o której słów kilka w poście, który ukarze się prawdopodobnie w najbliższym czasie.

Bai Hao Yin Zhen

Herbata: Bai Hao Yin Zhen/Silver Needles

Pochodzenie: Cejlon

Sprzedawca: Czajografia

Białe herbaty to jedne z moich ulubionych rodzajów. Ich smak, jak i barwa zazwyczaj jest bardzo delikatna, i przyjemna. Kosztowana przeze mnie herbata bardzo mnie zaskoczyła, w pozytywnym tego słowa znaczeniu.

Robiąc niewielkie zakupy, których wynik możecie zaobserwować w tym poście, stwierdziłem, że głupio byłoby nie zamówić sobie przy okazji żadnej herbaty. Padło oczywiście na "Silver Needles", jak nazwał tą herbatę sprzedawca.Jest to biała herbata, składająca się jedynie z młodych, nierozwiniętych jeszcze pączków, przypominających "Ptasie Języki", które pokrywają delikatne igiełki. Zaparzyłem ją metodą Gong Fu Cha, w czajniczku, który był częścią mojego zamówienia.

Czajniczek - 100 ml; Temp. wody -85 stopni; Ilość suszu - 3g

I Parzenie - 30s

II Parzenie - 1 min

III Parzenie - 1 min 30s

Gdy tylko odpakowałem herbatę, pierwsze co zrobiłem to powąchałem susz. Zapach był dość nieprzyjemny, wcale mi się nie podobał, co spowodowało na początku negatywne nastawienie do tej herbaty.Napar jednak pachniał zupełnie inaczej.

Smak naparu był bardzo delikatny, nieco przypominał mi siano, był również lekko śmietankowy, a nawet momentami dało się wyczuć lekki aromat miodu. Pozostaje on w ustach na bardzo długo.

Co do koloru naparu, pierwsze parzenie miało bardzo delikatny, słomkowy kolor, czego niestety nie ukazuje zdjęcie. Po jego wierzchu pływały wspomniane wcześniej igiełki. Z kolejnymi parzeniami przybierał on na sile.

Po lewej wyraźnie widać
wspomniane wcześniej ptasie języki